Iran je u nedjelju lansirao seriju naprednih projektila usmjerenih na izraelske i američke položaje. Među njima se našao i balistički projektil Sejjil, koji je prema navodima iranske novinske agencije PressTV upotrijebljen po prvi put otkako je 28. februara počeo rat.
Sejjil je dvostepeni balistički projektil domaće iranske proizvodnje koji koristi čvrsto gorivo. Poznat je i pod drugim imenima, uključujući Sajjil, Ashoura i Ashura, a njegov ulazak u trenutni sukob predstavlja značajan korak u iranskoj strategiji odvraćanja.
Iranski Sejjil-2 je balistički projektil srednjeg dometa (MRBM) na čvrsto gorivo. Procijenjeni domet ovog oružja je između 2.000 i 2.500 kilometara, uz kapacitet nosivosti bojeve glave od oko 700 kilograma (koja može biti visokoeksplozivna ili potencijalno nuklearna).
Zbog izuzetne sposobnosti manevrisanja na velikim visinama, projektil je dobio nadimak “plešući projektil”. Ova karakteristika mu omogućava da izbjegne napredne sisteme protivzračne odbrane.
Prema podacima Centra za strateške i međunarodne studije (CSIS), ključne karakteristike ovog projektila su dužina od oko 18 metara, prečnik koji je oko 1,25 metara, težina od približno 23.600 kilograma i pogon na čvrsto gorivo.
Najveća strateška prednost Sejjila leži upravo u njegovom dizajnu na čvrsto gorivo. Za razliku od starijih sistema na tečno gorivo (poput serije Shahab) čija priprema traje satima, Sejjil se može pripremiti i lansirati u svega nekoliko minuta. Uz to, koristi mobilne lansere sa cesta, što značajno povećava njegove šanse za “preživljavanje” u slučaju preventivnih neprijateljskih udara.
Rad na dizajnu ovog projektila počeo je još početkom 1990-ih. Prvo probno lansiranje obavljeno je 2008. godine, kada je projektil preletio oko 800 kilometara, dok je već u maju 2009. godine uslijedio drugi test za procjenu poboljšanih sistema navođenja. Od tada su obavljena još četiri testa, a tokom šestog testiranja projektil je preletio oko 1.900 kilometara i pao u Indijski okean.
Scena.ba
